“Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona. ”

— Albert Einstein.

Zawsze zastanawiały mnie dwie rzeczy, apropo powstawania “czegoś”. Pierwszą z nich, jest sam Wszechświat, miejsce, w którym żyjemy, które nas otacza, a tak mało o nim wiemy. Drugą zaś są myśli, które powstają w naszych głowach. No bo jak to jest, że siedzimy sobie na tarasie, popijając ciepłą herbatę, i zaczynamy myślec o pracy, dziewczynie, śmierci czy też o tym jakim kolorem pomalować ściany w naszym pokoju?

Jestem dumny z tego, że potrafie chociaż częściowo odpowiedzieć na jedno z tych nurtujących mnie pytań. Tak naprawde, trudno nazwać to odpowiedzią, bo będzie to tylko jedna z możliwych prawd, które krążą po niciach komunikacji między naukowcami zajmującymi się tym problemem.

Wielki wybuch, co to? Jak to się stało? Dlaczego to się stało?

Jak sama nazwa wskazuje, Wielki wybuch to…wielki wybuch, po prostu “dawno dawno temu”, za gwiazdami i planetami(których wtedy jeszcze nie było), pewien punkcik w środku tak naprawde NICZEGO, uznał, że jego masa w porównaniu do wielkości, jest zbyt duża i przydałoby się troche zzrzucić. Konsekwencją tej decyzji byliśmy na przykład my..ale do rzeczy.

Jak się szacuje około 13.7 mld lat temu, w pewnym miejscu we wszechświecie powstała osobliwość, czyli punkt nieskończenie mały o nieskończenie wielkiej masie, który ze względu na wyżej wymienione własności musiał poddać się wybuchowi. Wszystko nagle, gwałtownie eksplodowało na miliony, milionów kilometrów, tworząc planety, gwiazdy i inne ciała niebieskie na przełomie wielu milionów i miliardów lat. Gwałtowność i siła jaka towarzyszyła tworzeniu się naszej “Wielkiej ojczyzny”, była tak duża, że ciężko sobie to wszystko wyobrazić, szczególnie, że żyjąc własnym życiem, uważamy większość rzeczy za uporządkowane. Słoneczko ładnie świeci, gwiazdy i księżyc nocą pięknie wyglądają. Miliony fotografów z całego świata próbuje uchwycić różne zjawiska występujące na niebie, od zwykłego zaćmienia księżyca, po spadające gwiazdy(które tak naprawde nie spadają). Wszystko wydaje się takie spokojnie i uporządkowane, od A do Z, a tak naprawde każda z tych ładnych gwiazdek w swoim środku odczuwa temperature milionów stopni Celcjusza, a przy tym co “chwileczkę” na jej powierzchni występują eksplozje o sile, której nawet nasze nowoczesne technologie nie są w stanie wyprodukować. Z jednej strony to niesamowite, ale z drugiej przerażające, szczególnie, że przez te eksplozje każda z tych gwiazd wkońcu “umrze”. Tak..nawet słonce, ale spokojnie, nie róbcie zapasów, to dopiero za 5mld lat, duzo szybciej inne zjawisko zniszczy ludzkość, i będzie to…….a, no tak ludzkość(o tym, w innym wspisie).

Jak to się stało, i dlaczego? jeśli chodzi o sam powód, to myśle, że Bóg jeden wie dlaczego, bo nauka jak narazie nie potrafi tego pojąć. Ciekawszą za to kwestią jest JAK? Stephen Hawking w swojej bestsellerowej książce “Krótkie odpowiedzi, na wielkie pytanie”, opisał to jak narazie najlepiej, jeśli chodzi o moje gusta, a mianowicie, wyobraźcie sobie, że chcecie ukopać kopiec z ziemi. Aby tego dokonać, najpierw musicie wykopać dziurę, w celu pozyskania ziemi, dosyć oczywiste. Według dzisiejszej teorii tak właśnie powstał wszechświat. Cała tamtejsza przestrzeń była wypakowana ujemną energią, która po prostu postanowiła przemienić się w dodatnią, czyli tą co znamy – materie, bo materia to Energia. Jak narazie, naukowcy nie potrafią doświadczalnie udowodnić istnienia energi ujemnej, ale są na dobrej drodze, aby zmienić bieg historii nauki, własnie tym odkryciem.

I tak oto 13,7mld lat po wielkim wybuchu, siędzę sobie, w wcale niewygodnym fotelu, i piszę to co mi “palec na rękę przyniesie(??)”

Tutaj spotykamy się z drugim pytaniem, jak powstają myśli w naszych głowach, jak działa wyobraźnia, świadomość, pod- i nadświadomosc?

Narazie, jeszcze nie znam odpowiedzi na to pytanie, i nie jestem pewny czy ktokolwiek ją zna, ale wiem jedno. Podobnie jak 13,7mld lat temu pewna nieskończenie mała kuleczka, postanowiła coś ze sobą zrobić i zrzucić “pare kilo”, tak samo moja wyobraźnia i umysł pare godzin temu uznały, że czas zrzucić troche myśli, z tej przeładowanej głowy, i stworzyć bloga.

dzięki, do następnego!